ανοιχτή επιστολή των ευρωπαίων συγγραφέων

 

Προς τις Ευρωπαϊκές αρχές, Ανοιχτή επιστολή των Ευρωπαίων συγγραφέων (22, Οκτωβρίου 2015)

Προστατέψτε τους συγγραφείς, διαφυλάξτε τα συγγραφικά δικαιώματα!

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΔΩ: http://www.petitions24.com/european_writers_open_letter

 

Ας το πούμε θαρρετά: εμείς, οι δημιουργοί του βιβλίου, δεν κατανοούμε την επιμονή σας να «μεταρρυθμίσετε» πάση θυσία, τα συγγραφικά δικαιώματα στην Ευρώπη.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αστοχεί όταν τα βάζει με τα συγγραφικά δικαιώματα για να ευνοήσει την ανάδυση μιας «ενιαίας ψηφιακής αγοράς», ενώ τα συγγραφικά δικαιώματα είναι όρος εκ των ουκ άνευ της δημιουργίας λογοτεχνικών έργων. Η αποδυνάμωσή τους θα στέρευε την πηγή της αγοράς του ψηφιακού βιβλίου προτού καν αυτό αρχίσει να αναπτύσσεται. Αποδυνάμωση των συγγραφικών δικαιωμάτων σημαίνει φτώχεμα της λογοτεχνίας.

Τα συγγραφικά δικαιώματα δεν αποτελούν εμπόδιο στην κυκλοφορία των έργων. Η εκχώρηση των δικαιωμάτων μας επιτρέπει τη διάθεση των έργων μας σε όλες τις χώρες και τη μετάφρασή τους σε όλες τις γλώσσες. Αν κάτι επιβραδύνει την διάθεση, αυτό είναι οι οικονομικοί, τεχνολογικοί, φορολογικοί παράγοντες, οπότε ο αγώνας πρέπει να στραφεί ενάντια στα μονοπώλια, στις μορφές αποκλειστικής εκμετάλλευσης, στη φοροδιαφυγή!

Όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε μια σημαντικά τροποποιημένη εκδοχή της εισήγησης της Julia Reda, επανεπιβεβαίωσε σθεναρά την βαρύνουσα σημασία που έχει η διαφύλαξη των συγγραφικών δικαιωμάτων και της εύθραυστης ισορροπίας η οποία χαρακτηρίζει το κύκλωμα παραγωγής και διακίνησης της δημιουργίας. Αλίμονο, την ίδια στιγμή, άφησε απερίσκεπτα ανοιχτή την πόρτα σε πολυάριθμες εξαιρέσεις των συγγραφικών δικαιωμάτων – εξαιρέσεις που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν, να διευρυνθούν, να καταστούν υποχρεωτικές και να εναρμονιστούν από την Επιτροπή, ενίοτε και ενάντια σε υφιστάμενες εθνικές λύσεις που έχουν ήδη επιτρέψει μια ικανοποιητική ανταπόκριση στις ανάγκες των αναγνωστών και των υπολοίπων χρηστών.

Με ποιά έννοια ο πολλαπλασιασμός των εξαιρέσεων στα συγγραφικά δικαιώματα θα ευνοήσει την δημιουργία; Από ποιόν αριθμό εξαιρέσεων και πέρα (αρχειοθέτηση, ψηφιακός δανεισμός, εκπαίδευση, έρευνα, αναδίφηση κειμένου και δεδομένων, μεταπλασμένα έργα, μη διαθέσιμα έργα, ορφανά έργα...) η εξαίρεση γίνεται ο κανόνας και τα συγγραφικά δικαιώματα η εξαίρεση;

Τα συγγραφικά δικαιώματα είναι για μας θεμελιώδη επειδή μάς παρέχουν οικονομικά δικαιώματα και ένα ηθικό δικαίωμα στο έργο μας.

Είναι το βάθρο πάνω στο οποίο χτίστηκε η ευρωπαϊκή λογοτεχνία μας, είναι πηγή πλούτου για τις χώρες μας και, άρα, πηγή θέσεων εργασίας, είναι η εγγύηση της χρηματοδότησης της δημιουργίας και της συνέχειας της αλυσίδας του βιβλίου στο σύνολό της, είναι η βάση των αμοιβών μας. Επιτρέποντάς μας να αποκομίσουμε τους καρπούς της εργασίας μας, κατοχυρώνει την ελευθερία και την ανεξαρτησία μας. Δεν θέλουμε ούτε να επιστρέψουμε στην εποχή των μαικήνων, ούτε να ζήσουμε από ενδεχόμενες δημόσιες επιχορηγήσεις, αλλά από την εκμετάλλευση των έργων μας. Η συγγραφή είναι επάγγελμα, δεν είναι χόμπι.

Τα συγγραφικά δικαιώματα επέτρεψαν τον εκδημοκρατισμό του βιβλίου στη διάρκεια των τελευταίων αιώνων και αυτά πάλι θα επιτρέψουν αύριο την ανάπτυξη της ψηφιακής δημιουργίας και τη διάδοσή της στον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ανθρώπων. Κληροδοτημένα από το παρελθόν, τα συγγραφικά δικαιώματα συνιστούν ένα σύγχρονο εργαλείο, συμβατό με τη χρήση των νέων τεχνολογιών.

Πρέπει να πάψουμε να αντιμετωπίζουμε ως ανταγωνιστές τους συγγραφείς και τους αναγνώστες. Η λογοτεχνία δεν θα υπήρχε χωρίς τους μεν, δεν έχει νόημα χωρίς του δε. Οι συγγραφείς είναι ριζικά και αποφασιστικά ανοιχτοί στις αλλαγές και στην εξέλιξη του κόσμου στον οποίο ζουν. Υπερασπίζονται πιο σθεναρά από οποιονδήποτε την ελευθερία γνώμης, έκφρασης και δημιουργίας. Υποστηρίζουν το μοίρασμα των ιδεών και της γνώσης – αυτός είναι ο λόγος της ίδιας τους της ύπαρξης. Είναι αναγνώστες πριν γίνουν συγγραφείς.

Εμείς, Ευρωπαίοι δημιουργοί του βιβλίου, ζητούμε από την Ευρώπη να παραιτηθεί από κάθε σχέδιο επέκτασης της περιμέτρου των εξαιρέσεων στα συγγραφικά δικαιώματα ή του πολλαπλασιασμού τους. Η διαβεβαίωση μιας κάποιας «αντιστάθμισης» δεν μπορεί να αντικαταστήσει τα έσοδα που προέρχονται από την εμπορική εκμετάλλευση των έργων, και μάλιστα σε μια στιγμή που οι συγγραφείς είναι ήδη θύματα μιας αυξανόμενης υλικής ανασφάλειας. Ζητούμε από την Ευρώπη να αγωνιστεί ενάντια στον πειρασμό του «όλα δωρεάν» - μια ψευδαίσθηση από την οποία οι μόνοι που θα ωφεληθούν θα είναι οι πλατφόρμες διάθεσης και οι λοιποί πάροχοι περιεχομένων. Της ζητούμε να μας βοηθήσει να πετύχουμε την καλύτερη κατανομή της αξίας του βιβλίου, ιδίως στο ψηφιακό σύμπαν,να απαγορεύσει τις καταχρηστικές ρήτρες στα συμφωνητικά και να καταπολεμήσει αποτελεσματικά την πειρατεία των έργων μας.

Η ελευθερία των δημιουργών και η ζωντάνια τη ευρωπαϊκής κουλτούρας εξαρτώνται και από σας.

(μετάφραση από τα γαλλικά: Γιάννης Κιουρτσάκης)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

EUROPEAN WRITERS' OPEN LETTER TO THE EU AUTHORITIES (October, 22nd 2015)

 

Let us speak plainly: we writers do not understand the EU’s insistence on “reforming” copyright/authors’ rights in Europe.

The European Commission has chosen the wrong target in attacking authors’ rights in order to encourage the emergence of a “Digital Single Market”, when it is precisely authors’ rights that are the essential condition for creating works of literature. Undermining them would be to stem the source of the digital book market before it even properly takes off. Diluted authors’ rights means impoverished literature.

Authors’ rights are not an obstacle to the circulation of works. The authorisation of translation rights enables works to be translated into all languages and disseminated in all countries. The real obstacles to dissemination are economic, technological and fiscal, and it is monopolies, proprietary formats and tax fraud that should really be the object of any reform.

In adopting an extensively amended version of Julia Reda’s report, the European Parliament reaffirmed loud and clear the importance of protecting authors’ rights, and of preserving the increasingly precarious economic stability of the creative industries. Regrettably, at the same time, it rashly left the door open to a whole array of exceptions to authors’ rights – exceptions that could be created, expanded, made compulsory and standardised by the Commission, flying in the face sometimes of national solutions that already fulfil the needs of readers and other users.

How is the proliferation of exceptions to authors’ rights supposed to promote the creation of works? After how many exceptions (libraries and archives, e-lending, research and education purposes, text and data mining, transformative uses, out-of-print and orphan works etc.) will the exception become the rule and authors’ rights the exception?

Authors’ rights are vital for us because they mean we have financial and moral rights over our work. Authors’ rights are the foundation on which our European literature has been built; they are a source of economic wealth for our countries, and of job creation; protecting them guarantees financing for creativity and the sustainability of the entire book chain; they are the basis for our remuneration. In allowing us to reap the fruits of our work, they guarantee our freedom and our independence. We do not want to return to the days of patronage, or to live on potential public subsidies: we want to make our living from the exploitation of our works. Writing is a profession, not a pastime.

Authors’ rights have permitted the democratisation of the book over the past few centuries, and in the future they will enable the development of digital works and their distribution to the widest audience. A legacy of the past, authors’ rights are a modern tool, compatible with the use of new technologies.

It is crucial to stop pitting authors against readers. Literature would not exist without writers; it serves no purpose without readers. Writers are fundamentally open to the changes and developments of the world in which they live. They defend freedom of thought, freedom of expression and the freedom to create more vociferously and passionately than anyone. They are in favour of sharing ideas and knowledge, that is their raison d’être. They are readers first and foremost.

We European writers call on the European authorities to abandon plans to extend or increase the scope of exceptions and limitations to authors’ rights. The assurance of some form of “compensation” is no substitute for the income earned from the commercial exploitation of our works, especially as authors are already suffering from a growing material precariousness. We call on the European authorities to fight against the temptation of an illusory “everything for free”, which will only benefit the major distribution platforms and other content providers. We call on the European authorities to help us obtain a fairer share of the value of books, especially in the digital sphere, as well as to prohibit abusive clauses in contracts and to combat the pirating of our works effectively.

The freedom to create and the vitality of European culture are also dependent on you.

(Translation: Ros Schwartz, Vice-Chair, the Translators Association)

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 32 (12.2015)