μετά το τέλος του κόσμου

 

Γιώργος Χουλιάρας

 

Μετά το τέλος του κόσμου, όλα ήταν διαφορετικά και όλα συνέχισαν όπως πριν. 

Έχοντας σωθεί από το ματωμένο φεγγάρι του Σεπτεμβρίου, ο κόσμος καταστράφηκε στις 7 Οκτωβρίου εκείνου του έτους, όπως είχε προειδοποιήσει κάποιος Χριστιανός, γιατί Chris λεγόταν, ιδρυτής της ηλ-Βίβλου, ηλεκτρονικής αδελφότητας (eBibleFellowship) με έδρα την ελληνοπρεπή Φιλαδέλφεια, τόπο υπογραφής διακήρυξης της ανεξαρτησίας, γενέτειρα του σώματος των πεζοναυτών και πόλη όπου ιδρύθηκαν η πρώτη βιβλιοθήκη και το πρώτο νοσοκομείο, το πρώτο καπιτώλιο και το πρώτο χρηματιστήριο, ο πρώτος ζωολογικός κήπος και η πρώτη σχολή επιχειρηματικών σπουδών της πέραν του Ατλαντικού κοινοπολιτείας. Βέβαια, λόγω της εξάρτησης από έξυπνα κινητά, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και ταμπλέτες, που εξασθενίζει τη μνήμη, σύμφωνα με έρευνα που δόθηκε στη δημοσιότητα την ίδια ημέρα, κανείς δεν θυμόταν ότι ο κόσμος είχε καταστραφεί, όταν όλες πια οι πληροφορίες μπορούσαν να αναζητηθούν μέσω κάποιας ηλεκτρονικής συσκευής.

Κάπως νοτιότερα, όπου ακόμη υπέκρυπταν αρχαίες προθέσεις σε σύνθετες λέξεις, οι διεθνούς ενδιαφέροντος αυτές εξελίξεις σχετικά με την καταστροφή του κόσμου προσαρμόστηκαν στο παραδοσιακό τρίπτυχο τροφή – ανατροφή – διατροφή. Ένα ελκυστικό εκλογικό σώμα είχε σχεδόν διαμορφωθεί ως αποτέλεσμα του συνδυασμού συστηματικής άσκησης, από διαδοχικές εκλογικές κούρσες, με μια εκδοχή της μεσογειακής δίαιτας, βάσει της οποίας έτρωγε κανείς ό,τι ήθελε εφόσον βρισκόταν στη Μεσόγειο. Οι ελάχιστοι πλέον κακόσχημοι δεν ήταν παρά αμετακίνητοι ετεροδημότες ή θύματα αποχής, έστω και αν μετείχαν σε επαναλαμβανόμενες εκλογές για την ανάδειξη συμπληρωματικών ηγετών εκείνου του μήνα, βάζοντας μυστικά την ψήφο τους σε φακελάκι με χρήματα, με συνέπεια την ευρωστία των κομμάτων που τώρα στήριζαν οικονομικά το κράτος, αποκαθιστώντας την προτεραιότητα της πολιτικής έναντι της οικονομίας.

Παράλληλα είχε λυθεί το πρόβλημα των δημοσκοπήσεων, με τη μεταμόρφωση των δημοσιολόγων σε διαιτολόγους που πρότειναν τις καλύτερες –κατά τις μετρήσεις των σφυγμών και τη μεθοδολογία τους– συνταγές για ένα ιδανικό εκλογικό σώμα. Διαθέσιμες, από προγράμματα γαστριμαργικά χρεωκοπημένων σταθμών, τηλεοπτικές κουζίνες μπορούσαν εύκολα να αναδιαταχθούν ως μαγειρεία, όπου οι προσκεκλημένοι διαπληκτίζονταν για τις συνταγές τους, ενώ τις στήλες δημοσκοπικών αναλύσεων στις εφημερίδες είχαν αντικαταστήσει αναλύσεις ούρων ή αίματος, διάκριση που ορισμένοι συνέδεαν με πολιτικούς αταβισμούς. Ιλουστρασιόν περιοδικά φιλοξενούσαν και ακτινογραφίες των υποψηφίων. 

Όλα αυτά ενίσχυαν αφίξεις από καραβάνια ξένων πολιτικών, που δεν έπαυαν να καταφτάνουν με πρόθεση να μελετήσουν επί τον τύπον των ήλων, αλλά και ατύπως, ένα ηλίου φαεινότερον φαινόμενο, τουλάχιστον σε συνθήκες υψηλής ηλιοφάνειας, προς εφαρμογή ίσως σε νεφοσκεπείς περιφέρειες. Η κατακόρυφη άνοδος των εισπράξεων από τον προσκυνηματικού χαρακτήρα αυτόν τουρισμό καθιστούσε περιττές τις ξένες επενδύσεις, ενώ επέτρεπε σε ευφυείς ιδιώτες (εφόσον δεν πρόκειται για οξύμωρο) να δανείζουν προς όφελος της χώρας μεγάλα ποσά σε διεθνή κερδοσκοπικά ταμεία που αντιμετώπιζαν προβλήματα ρευστότητας λόγω επιδέξιας κινέζικης επιτήρησης ξένων νομισμάτων και απόψεων.

Σταθερότητα υπήρχε επίσης στον τομέα της ανατροφής, καθώς οι γονείς συνέχιζαν να στηρίζουν τα παιδιά τους, γνωρίζοντας ότι δεν ήταν αρκετό να δίνουν οι ίδιοι εξετάσεις στη θέση τους, ώστε να εισαχθούν σε σχολές οικογενειακής προτίμησης, αλλά χρειαζόταν να επεκτείνουν την υποστηρικτική δράση τους μιλώντας θετικά για τις επιλογές των απογόνων τους, ενώ η αύξηση της ηλικίας γονιμότητας επέτρεπε σε γιαγιάδες να αναλάβουν πολύ νωρίτερα μητρικά καθήκοντα για τα εγγόνια τους, φιλοξενώντας τα από την περίοδο της κύησης. Τέλος, σε σχέση με τη μεγάλη διατροφική αλυσίδα της ζωής, είχε γίνει αποδεκτό ότι η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι η διατροφή που πληρώνει ο άνθρωπος για το διαζύγιο από τη φύση. Εκείνο που χρειαζόταν ήταν καλύτερα διατυπωμένα προγαμιαία συμβόλαια είτε επρόκειτο για τη φύση είτε για άλλου είδους σύντροφο.

Έχοντας επιλύσει θέματα τροφής, ανατροφής και διατροφής, οι άνθρωποι μπορούσαν επιτέλους να επιδοθούν σε όσα πράγματι τους ενδιέφεραν, τα οποία εν πάση περιπτώσει αποτελούν τροφή για σκέψη και για όσους δεν έχουν να φάνε. 

[ειδήσεις από το μέλλον]

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 29 (09.2015)