οι αναποφάσιστοι

 

Γιώργος Χουλιάρας

 

Πολλοί ίσως δεν θυμούνται ότι αρχικά επρόκειτο για ένα δημοσκοπικό εύρημα, που όμως διευρυνόταν μέχρι που έγινε πλειοψηφία. Εκείνη την εποχή απλώς διευκόλυνε τις δημοσκοπικές εταιρείες ως κατηγορία που μπορούσε να περιλάβει τους πάντες και ταυτόχρονα να απαγγελθεί εναντίον όσων εμφανίζονταν σιωπηρά να αμφισβητούν τα καθιερωμένα, τουλάχιστον σε σχέση με τον τρόπο αναπαραγωγής τους μέσω ερωταπαντήσεων που έδειχναν ότι προσέφεραν επιλογές.

Μεσολάβησαν πολλά κινήματα. Το καθένα με την ιστορία του. Οι Αγανακτισμένοι.

Οι Αμετάθετοι. Οι Αμεταμέλητοι. Οι Ατημέλητοι. Οι Αμώμητοι. Οι Απελπισμένοι. 

Οι Κτισμένοι και όσοι αρνούνταν να μετατοπιστούν από τις θέσεις τους, που τελικά θεωρήθηκαν άνθρωποι των εργολάβων, παρά τις περγαμηνές κάποιων από παγκόσμιες καθιστικές διαμαρτυρίες εναντίον ενός περιφερόμενου τοπικισμού. Οι Αναποφάσιστοι πάντως αποδείχθηκαν οι μόνοι που συνέχισαν να αυξάνονται τόσο σε συνθήκες πόλωσης, όσο και όταν απουσίαζαν, με αποτέλεσμα να εμπεδωθούν όλα εκείνα που ισχύουν σήμερα. 

Έτσι επικράτησε η διαδοχή υπηρεσιακών κυβερνήσεων ανά τριετία συνήθως, λόγω της τριμερούς δομής της δικαιοσύνης (ποινική, απεινής και αθλητική), λειτουργοί της οποίας αναλάμβαναν να διαιτητεύσουν ως υπουργοί, ενώ ενδιαμέσως ορίζονταν πολιτικές κυβερνήσεις, που μπορούσαν να εφαρμόσουν οποιοδήποτε πρόγραμμα επιθυμούσαν, αλλά για λιγότερο από έναν μήνα, μέχρι να διεξαχθούν εκλογές, όπου πάλι υπερίσχυαν οι Αναποφάσιστοι, που στήριζαν με crowdfunding τις δημόσιες λειτουργίες, ενώ η ανθρωπιστική κρίση είχε ανατεθεί στη φροντίδα των φυτών, των ζώων, των αρτεσιανών υδάτων και του ουρανού. 

Η εκλέπτυνση της κοινοβουλευτικής τοπολογίας της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, από την οποία είχε προκύψει η διάκριση δεξιάς και αριστεράς, αλλά και η μετανάστευση ορεινών βουλευτών προς πεδινά έδρανα, συνδυάσθηκαν με εμπλοκές στους μηχανισμούς ανάδειξης στελεχών για όλες τις παρατάξεις, που εθιμικά προέρχονταν από ξένα ιδιωτικά σχολεία και αριστερόστροφες νεολαίες ή, σπανιότερα, από Κενταύρους ή άλλα όντα της μυθικής ιστορίας του τόπου. Σχεδιαστές μόδας άρχισαν να υστερούν στη χρήση του κόκκινου και του μαύρου, όπως τα διέκρινε ο Σταντάλ, όταν αναφερόταν στον αντίστοιχο ρόλο του στρατού και της εκκλησίας ως μηχανισμών ανάδειξης για μη πρωτότοκους και παιδιά οικογενειών χωρίς περιουσία.

Παραμένουν πάντοτε τα χρώματα ίδια; Ερωτήσεις αυτού του είδους παρεισέφρησαν σε δημοσκοπήσεις, τις οποίες πλέον παρήγγειλε η μία και μοναδική εφημερίδα Le Financial Monde Zeitung Εστία, μετά τις ραγδαίες συγχωνεύσεις ΜΜΕ σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, που επέφερε το νέο ελληνικό υπόδειγμα εκλογών με ποσοστά επικράτησης των Αναποφάσιστων άνω του 100%, στρογγυλεύοντας λίγο τα νούμερα. Ένας κύκλος φαινόταν να έχει ολοκληρωθεί, καθώς στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αφού πρόκειται για κύκλο όπως σε όλα τα roundabout.

[Ειδήσεις από το μέλλον]

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 29 (09.2015)