ανία της άνοιας

 

Γιώργος Χουλιάρας

 

Θυμόμαστε όλοι τις εξετάσεις, που είχαν συνεχιστεί έως την προηγούμενη ημέρα, χωρίς κανείς βέβαια να θυμάται τι τον είχαν ρωτήσει, καθώς στις 21 Σεπτεμβρίου ξημέρωνε μια καινούργια Παγκόσμια Ημέρα Άλτσχαϊμερ. Από τότε ψηφίζαμε κάθε χρόνο την παραμονή του εορτασμού, που διαρκούσε μία επιπλέον ημέρα όταν επρόκειτο για ακόμη πιο δίσεκτο έτος. Δεν ήταν εύκολο να θυμάσαι αν ήσουν υποψήφιος ή ψηφοφόρος, αφού οι λίστες για τις δύο αυτές κατηγορίες έπρεπε να είναι ισάριθμες. Κάθε άτομο μπορούσε να ψηφίσει ένα άτομο, όχι υποχρεωτικά τον εαυτό του, διασφαλίζοντας έτσι τη μοναδικότητα της ψήφου.

Η προεκλογική εκστρατεία διεξαγόταν στους δρόμους μετά την αποσύνδεση των τηλεοπτικών συσκευών στα σπίτια, που είχε κριθεί απαραίτητη λόγω της επέκτασης των εμπρησμών από δάση και ψυχιατρεία σε κατοικίες. Η μετατροπή των μουσείων σε μη επισκέψιμα παραρτήματα καταστημάτων δώρων είχε εν τω μεταξύ αντιστρέψει σε μουσεία τα καταστήματα, έξω από τα οποία συγκεντρωνόμασταν, εφόσον επρόκειτο για εκθέματα ηλεκτρονικών ειδών, για να παρακολουθήσουμε προγράμματα πολιτικών διαφημίσεων σε ανοιχτές τηλεοράσεις, όπως ιδίως την εκπομπή Αλ ΕΡΤ, μήπως από δημοκρατική σύμπτωση αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας μεταξύ των υποψηφίων και θυμηθούμε να τον ψηφίσουμε.

Ποτάμια κυλούσαν στους δρόμους των ναυάρχων (Νικοδήμου, Κοδριγκτώνος κ.ά.) κατεβάζοντας πτώματα μικρών παιδιών, που δεν είχαν την Αγία Παρασκευή να περάσουν το νερό (πελάγους με όνομα πατέρα που αυτοκτόνησε) ούτε είχαν σφηνώσει σε νήσους (Λέσβου και Κω) εγκαταλελειμμένων στον δρόμο αυτοκινήτων, πριν πάλι ανασηκωθούν από τη στάθμη των υδάτων προς δρόμους νεκρών ποιητών και λεξικογράφων (Βύρωνος, Γουέμπστερ κ.ά.).

Αντιθέτως, υπήρχε περιορισμένη ρευστότητα στις συναλλαγές άνευ αξίας νομισμάτων ή γενικότερα απόψεων. Στην Ελλάδα κυκλοφορούσε ένα μόνον νόμισμα, η επιστροφή του οποίου από την Ελβετία είχε δρομολογηθεί εκείνον τον Σεπτέμβριο, το αργυρό οκτάδραχμο της αρχαίας Βισαλτίας, στα όρια της Νιγρίτας ή Νεγρίτας, όπου είχε αναπτύξει αλλοπρόσαλλη δράση ο μακεδονομάχος Γεώργιος Γιαγκλής, λησταντάρτης από τη Χαλκιδική και αρχιφύλακας του Αγίου Όρους, όπου τελικά αποσύρθηκε τυφλός στο κελί του Τιμίου Προδρόμου της Μονής Ιβήρων.

Το κούρεμα των καταθέσεων (που είχαμε εμπιστευθεί στη δικαιοσύνη σε εποχές ευπορίας μαρτυριών) παρομοίως συνεχιζόταν και οι πάντες ανακαλούσαν όλο και λιγότερα. Οι δρόμοι είχαν κατακλυστεί από κύματα Γερμανών και Γάλλων, με Ούγγρους Κένταυρους να καλπάζουν γύρω τους. Με μαγιό, παλτό ή οτιδήποτε τελοσπάντων είχε πρόχειρα βρει ο καθένας, εγκατέλειπαν τις κατεστραμμένες από θρησκευτικές διενέξεις Καλβινιστών και Καθολικών οικονομολόγων χώρες τους αναζητώντας, όπως έλεγαν, το «κατ’οικονομίαν» της Ορθοδοξίας, αν και εν προκειμένω επρόκειτο για ένα αντίστροφο ρεύμα μετανάστευσης προσφύγων από την Ευρώπη, με προορισμό την Παλμύρα, που διατηρούσαν την ελπίδα ίσως να ξαναχτίσουν ναούς που είχαν κάποτε καταστραφεί. 

[Ειδήσεις από το μέλλον]

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 29 (09.2015)