homo ludens / στιγμές της πρωτοπορίας

 

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης στήνει ένα Αρχείο/Δίκτυο

για τις Πρωτοπορίες και τα Κινήματα του 20ού αιώνα]

#12
Λιθόστρωτο και Παραλία, ΙI

 

Όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, άνθρωποι πείσμονες και εμμονικοί, θεωρούσαμε και θαρρούσαμε ότι το περιλάλητο σύνθημα «Sous les pavés, la plage» / Κάτω από το λιθόστρωτο, η παραλία (όπως το έχει μεταφράσει στα ελληνικά ο λίαν εκλεκτός Γιώργος Κυριαζής, ο οποίος το μετέφρασε από την αγγλική μετάφραση που επεφύλαξε στο γαλλικό πρωτότυπο ο commander Thomas Pynchon στο πλέον situationniste/καταστασιακό μυθιστόρημά του, το Inherent Vice / Έμφυτο Ελάττωμα) ήταν ένα ακόμα παιδί/πυροτέχνημα του Christian Sébastiani, του Ποιητή των Τοίχων, του αναρχικού και μετέπειτα καταστασιακού, που εμπνεύστηκε ορισμένα από τα πιο όμορφα συνθήματα της Μεγάλης Γιορτής που ήταν ο Μάης του 1968.

Ωστόσο η έρευνά μας, δεκαετίες μετά, δείχνει ότι, εναρμονισμένο με το πνεύμα της συλλογικότητας που άκμαζε την εποχή εκείνη, το σύνθημα ήταν προϊόν κοινής σκέψης/δράσης δύο φίλων, του τότε φοιτητή ιατρικής, και αστικής καταγωγής, Bernard Cousin, τότε 25 ετών, και του εργαζόμενου στη διαφήμιση, προλεταριακής καταγωγής, Bernard Fritsch, τότε 28 ετών, γνωστού στα καπηλειά με το παρωνύμιο Killian. Οι δύο Bernard, ο ένας φιλοτροτσκιστής, ο άλλος φιλοκαταστασιακός, μεθυσμένοι δεόντως από το πνεύμα, και το οινόπνευμα, του εξεγερμένου Παρισιού, αποφάσισαν να συνθέσουν ένα σύνθημα.

Η πρώτη εκδοχή ήταν: «Il y a de l’herbe sous les paves» / Κάτω απ᾽ το λιθόστρωτο, το χόρτο (μνεία στο χασίς, που ήταν λίαν διαδεδομένο, έως και δεδομένο, στους νεανικούς κύκλους της ανησυχίας και της αναζήτησης). Στις 22 Μαΐου, ο πρώτος Bernard, ο Cousin, δέχτηκε να τροποποιήσει την αρχική έμπνευση, καθότι ο δεύτερος Bernard, ο Killian Fritsch, δεν συμπαθούσε το χόρτο, και οι δύο σύντροφοι κατέληξαν στο περίφημο «Sous les pavés, la plage». 

files/chronosmag/contentVOL23/BernardCousin.JPG
O εμπνευστής του συνθήματος, ο Bernard Cousin.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Cousin (ο Fritsch, δυστυχώς, δεν ζει πια – μάλλον αυτοκτόνησε, ή διαλύθηκε από τις καταχρήσεις, ή σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή μάρσαρε και ρίχτηκε με τη μοτοσικλέτα του στο Μεγάλο Πουθενά), ενθουσιασμένοι βγήκαν στους δρόμους και έγραψαν δεκάδες φορές το σύνθημα στους τοίχους του Παρισιού.
Το σύνθημα απαθανατίστηκε στο βιβλίο Enragés et situationnistes dans le mouvement des occupations (στη σειρά Collection Témoins, εκδόσεις Gallimard, πρώτη έκδοση 22 Νοεμβρίου 1968).

Όπως είδαμε, ο Thomas Pynchon θέλησε να το διαδώσει εκ νέου, εντάσσοντάς το στο προτελευταίο μυθιστόρημά του.
Όπως θα δούμε, αρκετοί εικαστικοί καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από το σύνθημα αυτό και δημιούργησαν έργα προορισμένα να μας θυμίζουν ότι έγιναν τα όσα έγιναν, ότι το Μεγάλο Γλέντι ήταν γεγονός.

Κάτω από το λιθόστρωτο, η παραλία!

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 23 (03.2015)  

 

 

Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης (Απρίλιος 1960) είναι ποιητής, μεταφραστής και συγγραφέας/ μελετητής των πρωτοποριών (Φουτουρισμός,  Dada, Υπερρεαλισμός), της Beat Generation, και του ρεύματος για την «υπέρβαση και την πραγμάτωση της Τέχνης» (Cobra, Λεττριστές, Καταστασιακοί) / Ίδρυσε και διηύθυνε την επιθεώρηση Propaganda (1997-2002) / Έχει γράψει βιβλία για τον William Burroughs και τον Guy Debord / Διευθύνει το εγχείρημα ΚΟΡΕΚΤ (εκδόσεις Νεφέλη), και τις σειρές «Αιφνίδια Ντοκιμαντέρ» (εκδόσεις Γαβριηλίδης), «Radio Propaganda» (εκδόσεις Σαιξπηρικόν) και «Radio Bookspotting» (εκδόσεις Κριτική) / Το πολυσυζητημένο μυθιστόρημά του Διασυρμός, πρώτο μέρος της Τριλογίας του Χάους, και το δεύτερο μέρος, το μυθιστόρημά του Αγάπη/Love κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Εστία» / Από το 2012 διατηρεί τη Στήλη «Radio Βookspotting» στη Lifo / Διδάσκει στο Μεταπτυχιακό Ψηφιακών Μορφών Τέχνης της ΑΣΚΤ / Διδάσκει Φιλοσοφία της Εικόνας στον ΑΚΤΟ / Mέλος του Κύκλου Ποιητών και της Εταιρείας Συγγραφέων.