homo ludens / στιγμές της πρωτοπορίας

 

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης στήνει ένα Αρχείο/Δίκτυο

για τις Πρωτοπορίες και τα Κινήματα του 20ού αιώνα]

#20

Ne travaillez jamais, ΙI

 

Τρεις λέξεις, όλες κι όλες. Κιμωλία. Ένας τοίχος. Μια νύχτα του 1953. Μη δουλεύετε ποτέ / Ne travaillez jamais. 

Ο Guy Debord, νεαρός τότε, είκοσι δύο ετών, χαράσσει στον τοίχο ένα σύνθημα που έμελλε να γνωρίσει λαμπρές στιγμές δόξας ύστερα από δεκαπέντε χρόνια, στη διάρκεια αυτού που ήταν το (τελευταίο αλλά όχι το ύστατο, είμαι βέβαιος) Μεγάλο Γλέντι της Ανθρωπότητας, ο Μάης του ᾽68. 

Η επιμονή, ορθότατη φυσικά, του Guy Debord στην κρίσιμη σημασία του συνθήματος είναι φανερή από το πότε και πώς επανέρχεται σ᾽ αυτό:

1. Τον Ιανουάριο του 1963, στη δέκατη επέτειο(!) του συνθήματος, στο όγδοο τεύχος της επιθεώρησης Internationale Situationniste, τεύχος του εγκαινιάζει τη δεύτερη, πολιτική-κοινωνιολογική φάση/περίοδο της οργάνωσης, και στη σελίδα 42, ο Debord δημοσιεύει, για πρώτη φορά, τη φωτογραφία όπου βλέπουμε το σύνθημα, προσδιορίζει χρονικά την χάραξη με κιμωλία στους πρώτους μήνες του 1953 (σχολιάζοντας παρακείμενο σύνθημα που καλεί σε διαδήλωση κατά της έλευσης στο Παρίσι του στρατηγού Ridgway), και χαρακτηρίζει τολμηρά Προκαταρκτικό Πρόγραμμα του Καταστασιακού Κινήματος το Ne travaillez jamais. Το σύνθημα αναγορεύεται, δικαίως, στο πιο σημαντικό ίχνος και μαρτυρία του τρόπου ζωής που έτεινε να δοκιμαστεί στο Saint-Germain-de-Prés. 

2. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, του 1963, ο Debord βάζει στη θέση του, με μιαν επιστολή όπου θριαμβεύει η ευγενέστατη ειρωνεία, τους υπεύθυνους του Cercle de la Librairie και έναν τύπο ονόματι Buffet που ζητούσαν 300 γαλλικά φράγκα για πνευματικά δικαιώματα που απορρέουν από την αναδημοσίευση της φωτογραφίας του Buffet στην επιθεώρηση Internationale Situationniste. Με την ευκαιρία, ο Debord καταγράφει την ιστορία και τη σημασία του συνθήματος. Η σημαντική αυτή επιστολή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 2001, στον δεύτερο τόμο της Correspodance (εκδ. Fayard, σελίδες: 244-247) και αναδημοσιεύεται στον πολύτιμο τόμο Guy Debord, Oeuvres (εκδ. Gallimard, σελίδες: 90-92). 

3. Μετά το ξέσπασμα του Μάη, και στο δωδέκατο και τελευταίο τεύχος της επιθεώρησης Internationale Situationniste (Σεπτέμβριος 1969), και στη σελίδα 14, ο Debord δημοσιεύει φωτογραφία με το Ne travaillez jamais, χαραγμένο από τους εξεγερμένους πια, στη λεωφόρο de Port-Royal, και σχολιάζει: αυτή τη φορά το σύνθημα κέρδισε σε δύναμη μιας και τώρα συνόδευσε μια γενική απεργία σε ολόκληρη τη χώρα. 

4. Ο Debord θα επανέλθει στο σχολιασμό του συνθήματος λίγο πριν από την εκούσια έξοδό του: Στον πρόλογο της έκδοσης των Mémoires (εκδ. Belles Lettres, 1993), σε μία παράγραφο του τελευταίου του βιβλίου “Cette mauvaise réputation…’ (εκδ. Gallimard, 1993). Επίσης, αφιερώνει μία σελίδα του δεύτερου τόμου του Πανηγυρικού που κυκλοφόρησε μεταθανάτια (Panégyrique, tome second, εκδ. Librarie Athème Fayard, 1997). 

(Συνεχίζεται, διαβάστε εδώ το πρώτο μέρος)

files/chronosmag/contentVOL25/HomoLudens20b

logo

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

 

  ΧΡΟΝΟΣ 25 (05.2015)  

Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης (Απρίλιος 1960) είναι ποιητής, μεταφραστής και συγγραφέας/ μελετητής των πρωτοποριών (Φουτουρισμός,  Dada, Υπερρεαλισμός), της Beat Generation, και του ρεύματος για την «υπέρβαση και την πραγμάτωση της Τέχνης» (Cobra, Λεττριστές, Καταστασιακοί) / Ίδρυσε και διηύθυνε την επιθεώρηση Propaganda (1997-2002) / Έχει γράψει βιβλία για τον William Burroughs και τον Guy Debord / Διευθύνει το εγχείρημα ΚΟΡΕΚΤ (εκδόσεις Νεφέλη), και τις σειρές «Αιφνίδια Ντοκιμαντέρ» (εκδόσεις Γαβριηλίδης), «Radio Propaganda» (εκδόσεις Σαιξπηρικόν) και «Radio Bookspotting» (εκδόσεις Κριτική) / Το πολυσυζητημένο μυθιστόρημά του Διασυρμός, πρώτο μέρος της Τριλογίας του Χάους, και το δεύτερο μέρος, το μυθιστόρημά του Αγάπη/Love κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Εστία» / Από το 2012 διατηρεί τη Στήλη «Radio Βookspotting» στη Lifo / Διδάσκει στο Μεταπτυχιακό Ψηφιακών Μορφών Τέχνης της ΑΣΚΤ / Διδάσκει Φιλοσοφία της Εικόνας στον ΑΚΤΟ / Mέλος του Κύκλου Ποιητών και της Εταιρείας Συγγραφέων.