homo ludens / στιγμές της πρωτοπορίας

 

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης στήνει ένα Αρχείο/Δίκτυο

για τις Πρωτοπορίες και τα Κινήματα του 20ού αιώνα]

#21

Ne travaillez jamais, ΙII

 

Τρεις λέξεις, όλες κι όλες. Κιμωλία. Ένας τοίχος. Μια νύχτα του 1953. Μη δουλεύετε ποτέ / Ne travaillez jamais. 

Η επιμονή, ορθότατη φυσικά, του Guy Debord στην κρίσιμη σημασία του συνθήματος είναι φανερή από το πότε και πώς επανέρχεται σε αυτό (εξετάσαμε τα σημεία α, β, γ, δ στο Homo Ludens #20). 

Συνεχίζουμε:

ε. Σαράντα χρόνια μετά τη χάραξη του συνθήματος, στον πρόλογο της έκδοσης των Mémoires (εκδ. Belles Lettres, 1993), ο Debord συγκαταλέγει το Ne travaillez jamais στα λιγοστά έργα της νιότης του, και βεβαιώνει ότι έγραψε ο ίδιος το σύνθημα με κιμωλία σε έναν τοίχο της Οδού Σηκουάνα / rue de Seine και ότι αρχικά θεωρήθηκε χωρατό – μάλιστα, ο φωτογράφος που το απαθανάτισε (κάποιος ονόματι Buffet) το προόριζε για μια σειρά χιουμοριστικές καρτ-ποστάλ. 

στ. Στο τελευταίο του βιβλίο/διαθήκη, το “Cette mauvaise réputation…” (εκδ. Gallimard, 1993), ο Debord παραθέτει μιαν από τις δεκάδες επιθέσεις που δέχτηκε στα τελευταία χρόνια της ζωής του και την σχολιάζει. Γράφει ότι το  Ne travaillez jamais, το να μην δουλεύεις ποτέ απαιτεί πολλά και μεγάλα ταλέντα, και ευτυχώς τα είχε. Χρησιμοποίησε τα μεγάλα ταλέντα του όχι για να σωρεύσει υπεραξίες, αν ήταν πλούσιος, ούτε για να διακονήσει τέχνες, στις οποίες ήταν ούτως ή άλλως πολύ πιο ικανός από άλλους, προκειμένου να γίνει αρεστός συναινώντας με τα τρέχοντα γούστα του κοινού.  Διατείνεται ότι η μόνη χρήση που επεφύλαξε στα χρήματα είναι η εξυπηρέτηση της ποιητικής θέασης του κόσμου. Τα χρήματα απλώς συνέβαλαν στην απόλυτη ανεξαρτησία του. Τονίζει, επίσης, ότι δεν κόσμησε ποτέ το Ne travaillez jamais με ηθικές δικαιολογήσεις. Έκανε απλώς ό,τι του ήταν κάθε φορά αρεστό, δηλαδή επεδίωξε να γνωρίσει και να ζήσει πολλές ποιητικές καταστάσεις στη ζωή του. Σημειώνω ότι μέσα σε λίγες αράδες συναντάμε δύο φορές τη λέξη ποιητικός.  

ζ. Ο Debord αφιερώνει στο Ne travaillez jamais μία σελίδα του δεύτερου τόμου του Πανηγυρικού που ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 1990 αλλά κυκλοφόρησε μεταθανάτια (Panégyrique, tome second, εκδ. Librairie Athème Fayard, 1997). Στην 20ή σελίδα βλέπουμε τη φωτογραφία με το σύνθημα, και από κάτω ένα απόσπασμα του Jonathan Swift από το έργο Predictions for the Year 1708: Στην αρχή η προκατάληψη του κόσμου ήταν τέτοια ώστε αρκετοί από τους φίλους μου είχαν το θράσος να με ρωτήσουν αν αστειευόμουν. Σ᾽ αυτό απάντησα παγερά ότι τα γεγονότα θα το αποδείκνυαν / This prejudiced the World so much at first, that several of my Friends had the Assurance to ask me, Whether I were in jest? To which I only answered coldly, That the Event will show

η. Επιστολή στον Marc Dachy: Στις 25 Αυγούστου του 1994, ο Debord βεβαιώνει τον ιστορικό του Dada ότι το σύνθημα, η χειρονομία μάλιστα της χάραξής του με κιμωλία, ήταν το πιο ωραίο και, οπωσδήποτε, το πιο σοβαρό από τα έργα της νιότης του. Η επιστολή δημοσιεύεται στον έβδομο τόμο της Correspondance (εκδ. Fayard, 2008), στη σελίδα 460, και στον τόμο Guy Debord/Oeuvres (εκδ. Gallimard, σειρά Quarto, 2006), στη σελ. 92. 

θ. Son art, son temps: Στην τελευταία φιλμική δημιουργία του, ουσιαστικά το ύστατο έργο-διαθήκη, το Guy Debord, Son art et son temps (1994), ο Debord παραθέτει στο πρώτο μέρος μια σεκάνς αφιερωμένη στα έργα του. Συγκαταλέγει, με τη σειρά, τα εξής: μία σελίδα από τα Mémoires, το σύνθημα Ne travaillez jamais, την πρώτη σελίδα από το βιβλίο La Société du spetacle, και τις δύο ντιρεκτίβες (1. Dépassement de l’art / Υπέρβαση της Τέχνης, και 2. Réalisation de la philosophie / Πραγμάτωση της Φιλοσοφίας). Το σενάριο του Guy Debord, Son art et son temps δημοσιεύεται στον τόμο Guy Debord/Oeuvres (εκδ. Gallimard, σειρά Quarto, 2006), στις σελίδες 1870-1876. Η πρώτη σελίδα από το δακτυλόγραφο του σεναρίου δημοσιεύεται στον τόμο Guy Debord / Autour des filmes (Documentes) στο κουτί με τα Κινηματογραφικά Άπαντα του Debord σε dvd. Βλέπε: Œuvres cinématographiques complètes. Édition publiée sous la direction d'Olivier Assayas. Coffret de 3 DVD et un recueil de textes inédits. Hors série DVD, Gallimard. Το κουτί αυτό κυκλοφόρησε στις 13 Δεκεμβρίου του 2005.

(Συνεχίζεται, διαβάστε εδώ το πρώτο μέρος και το δεύτερο μέρος)

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

 

  ΧΡΟΝΟΣ 25 (05.2015)  

Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης (Απρίλιος 1960) είναι ποιητής, μεταφραστής και συγγραφέας/ μελετητής των πρωτοποριών (Φουτουρισμός,  Dada, Υπερρεαλισμός), της Beat Generation, και του ρεύματος για την «υπέρβαση και την πραγμάτωση της Τέχνης» (Cobra, Λεττριστές, Καταστασιακοί) / Ίδρυσε και διηύθυνε την επιθεώρηση Propaganda (1997-2002) / Έχει γράψει βιβλία για τον William Burroughs και τον Guy Debord / Διευθύνει το εγχείρημα ΚΟΡΕΚΤ (εκδόσεις Νεφέλη), και τις σειρές «Αιφνίδια Ντοκιμαντέρ» (εκδόσεις Γαβριηλίδης), «Radio Propaganda» (εκδόσεις Σαιξπηρικόν) και «Radio Bookspotting» (εκδόσεις Κριτική) / Το πολυσυζητημένο μυθιστόρημά του Διασυρμός, πρώτο μέρος της Τριλογίας του Χάους, και το δεύτερο μέρος, το μυθιστόρημά του Αγάπη/Love κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Εστία» / Από το 2012 διατηρεί τη Στήλη «Radio Βookspotting» στη Lifo / Διδάσκει στο Μεταπτυχιακό Ψηφιακών Μορφών Τέχνης της ΑΣΚΤ / Διδάσκει Φιλοσοφία της Εικόνας στον ΑΚΤΟ / Mέλος του Κύκλου Ποιητών και της Εταιρείας Συγγραφέων.