συνέντευξη

 

Παναγιώτης Κουλουράς

https://sites.google.com/site/thewriterbykoulouraspanagiotis/

 

files/chronosmag/contentVOL21/koulouras-chronos.png
Π. Κουλουράς, «ΧΡΟΝΟΣ»

 

Ελεάννα Μαρτίνου: Ποιος είναι ο λόγος που σε οδήγησε σε έναν τρόπο ζωής που συνδέεται με την τέχνη;

Παναγιώτης Κουλουράς: Υπήρχε, από τότε που ήμουν παιδί, μια ανάγκη που με έσπρωχνε προς αυτήν τη κατεύθυνση. Όταν απομακρυνόμουν, ένιωθα ότι σπαταλώ τη ζωή μου δίχως νόημα.

 

Ε.Μ.: Ποια είναι τα μέσα που χρησιμοποιείς στη δουλειά σου για να εκφραστείς εικαστικά;

Π.Κ.: Τελευταία είμαι ερωτευμένος με τη ζωγραφική. Πέρα από αυτό, κυρίως με ενδιαφέρει η μέγιστη οικονομία ώστε το έργο να γίνει όσο το δυνατόν πιο εύστοχο. Χρησιμοποιώ όποιο μέσο μου δίνει αυτή την πολυτέλεια.

 

Ε.Μ.: Ιδέα, περιεχόμενο ή μορφή. Ποια είναι τα όρια και πώς ορίζεις την ισορροπία με τέτοιον τρόπο που η εικαστική γλώσσα να κρατά την αυτονομία της χωρίς όμως να οδηγεί σε φορμαλισμό ή περιγραφή μια ιδέας που θα μπορούσε να ειπωθεί σε ένα κείμενο με λέξεις, χωρίς εικόνα;

Π.Κ.: Το περιεχόμενο και η μορφή βρίσκονται σε μια ρευστή σχέση. Αυτό που χρειάζονται προκειμένου να γίνουν ένα, δηλαδή σημείο, είναι ο χρόνος. Και φυσικά η διαθεσιμότητα, η εμπλοκή και η εγρήγορση αυτού που αναλαμβάνει την ευθύνη να φέρει σε πέρας ένα έργο.

 

Ε.Μ.: Ποιες είναι οι αναφορές σου και ποια τα ρεύματα της τέχνης με τα οποία συνομιλείς;

Π.Κ.: Η πρώτη μου επαφή με την τέχνη ήταν με τα γλυπτά της αρχαίας Ολυμπίας. Αυτές οι εικόνες βρήκαν έναν χώρο, εγκαταστάθηκαν μέσα μου και χωρίς καλά καλά να το καταλαβαίνω δημιουργήθηκε μια θεμελιώδης δομή. Έκτοτε, κάθε καινούριο ερέθισμα πρέπει να βρει κάποιον υποδοχέα σ’ αυτήν, αν όχι να βρίσκεται πέρα από τη σφαίρα των επιρροών. Οι αναφορές μου, αν και όχι άμεσες, βρίσκονται σ' αυτόν τον χώρο, συνομιλώ με ό,τι αγγίζει αυτή την οικονομία.

 

Ε.Μ.: Αγαπημένο δικό σου έργο που σηματοδότησε μια αλλαγή;

Π.Κ.: Ένα μικρό σχετικά ζωγραφικό έργο που παριστάνει εμένα ως γραφέα. Αναφερόταν σε ένα γλυπτό από την Αίγυπτο, όπου ένας γραφέας καθόταν οκλαδόν περιμένοντας να ακούσει και να γράψει. Σαν φόντο πίσω μου είχα έναν παγκόσμιο χάρτη. Αυτό ήταν δηλωτικό μιας θέσης. Αυτής του παρατηρητή.

 

Ε.Μ.: Μια ομαδική έκθεση στην οποία συμμετείχες και ένιωσες ουσιαστικό διάλογο με τους άλλους καλλιτέχνες;

Π.Κ.: Η έκθεση στο Κόδρα το 2012 ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία.

 

Ε.Μ.: Μια αναποδιά σε διοργάνωση έκθεσης ως ανέκδοτο και παράδειγμα προς αποφυγή;

Π.Κ.: Έως τώρα όλα βαίνουν καλώς.

 

Ε.Μ.: Πώς αντιλαμβάνεσαι την ιδιότητα του καλλιτέχνη σε σχέση με έναν επιστήμονα;

Π.Κ.: Και οι δύο δημιουργούν την εικόνα του κόσμου. Διαφοροποιείται κάπως η προσέγγιση με τη λογική και τη διαίσθηση να αλλάζουν συνεχώς σκυτάλη.

 

Ε.Μ.: Πού εστιάζεις αυτή την περίοδο;

Π.Κ.: Με απασχολεί η αρχιτεκτονική δομή της πληροφορίας.

 

Ε.Μ.: Νέα σχέδια, πιθανές παρουσιάσεις…

Π.Κ.: Δεν έχω κάποια σχέδια αυτή τη στιγμή.

Ευχαριστώ!

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 22 (02.2015)