οι σεληνιακοί κάδοι απορριμμάτων του 1Q-932

 

Στέλιος Παπαγρηγορίου

διήγημα, πρώτη δημοσίευση

 

Στις 25 Μαρτίου του 2076 (την ημέρα της εθνικής επετείου του 1821), μία μαζική ομάδα άνεργων επιστημόνων –η οποία συμπεριλάμβανε αρχαιολόγους, εντομολόγους, ζωολόγους, βιολόγους, βοτανολόγους, οικολόγους, ακτιβιστές, φυσικούς και βιολογικούς καλλιεργητές, πρώην και νυν αριστερούς, αστροφυσικούς, γεωλόγους, σπηλαιολόγους και χημικούς μηχανικούς αλλά και σκέτο χημικούς– απεστάλη στο φεγγάρι (ή το Μεγάλο Στόμα όπως πλέον το ονομάζανε όλοι στη Γη, μιας και είχε πλέον μετονομαστεί από ένα κλιμάκιο νέων Ελλήνων λογοτεχνών με βάση την καφετέρια του Ιανού, κάπως μεσόκοπων, γύρω στα τριάντα, και ήταν πλέον γνωστό πως όλες οι ψυχές πήγαιναν στο φεγγάρι ως τροφή και γενικά το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης ήταν (τελικά) το να κρατάμε το φεγγάρι ή ΜεγάλοΣτόμα χορτάτο), για να ερευνήσουν, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν τα μίντια μέσω αγνώστου πηγής «ένα μυστηριώδες, πρωτοφανές και μη αναγνωρίσιμο δίκτυο από ελαφρώς μπερδεμένα και συνδεόμενα τούνελ στον τομέα 1Q-932 το οποίο εκτείνεται σε βάθος 1.500 μέτρων και μήκος 25 χιλιομέτρων, τακτοποιημένο με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε να αναπαριστά έναν γιγάντιο ψευδοοργανισμό». Η αποστολή χρηματοδοτήθηκε από την Pantheon Missiles, την πρώτη εταιρεία παγκοσμίως η οποία κατασκευάζει τηλεπαθητικά κατευθυνόμενα τυχαία αντικείμενα με έλικες για μικρές και μεγάλες ηλικίες, που εκρήγνυνται, τα μόνα που λειτουργούν με βενζίνη και διατίθενται και στον Ελληνικό Στρατό εκτός από τα υπόλοιπα πολυκαταστήματα της χώρας.

Η ομάδα με τους υπερπρόθυμους σπεσιαλίστες, στους οποίους σημειωτέον δεν είχε δοθεί καμία υπόδειξη παρά μόνο το μίνιμαλ μήνυμα «να μαζέψουν όση πληροφορία μπορούν να σηκώσουν οι σκληροί τους δίσκοι», εργάστηκε πολύ γρήγορα. Πριν ακόμα μία στοιχειώδης βάση φτιαχτεί στο Μεγάλο Στόμα ή φεγγάρι, στον τομέα 1Q-932, οι επιστήμονες άρχιζαν να αισθάνονται το πάθος και τον ενθουσιασμό της εργασίας τους εκεί, ήξεραν, σχεδόν ενδόμυχα, την πηγή εκείνου του μυστηριώδους δικτύου, μπαινοβγαίνοντας ακατάπαυστα μέσα στα τούνελ, χαρούμενοι, κυνηγώντας διάφορα σεληνιακά ζωύφια για περαιτέρω ανάλυση ή ακόμα παίρνοντας δείγματα από τα τοιχώματα των σπηλαιωδών οδών με τα ειδικά εργαλεία τους, προσφορά της Pantheon Missiles. Προκαταρκτική πληροφορία έδειξε πως το δίκτυο, κρίνοντας από το υπόγειο τερέν, εμφάνιζε τρομερές ομοιότητες με την παρελθούσα έρευνα του 2057 από μία άλλη ομάδα σπεσιαλίστες, στον τομέα 1Q-563, η οποία ανακάλυψε, όπως διαβάζεται στην 1.867 σελίδων αναφορά της, «μία αντίστροφη, συμβιωτική, άτυπη αντι-οικολογία από δυνατούς σαν ατσάλι-μαλακούς σαν κλωστή, αντικοινωνικούς, ερμητικά κλειστούς, νεο-εναλλακτικολογοτεχνικούς, surf-psych «Σεληνιακούς Κάδους απορριμμάτων».

Καθώς τα νέα αυτής της μη συμφέρουσας, μη κερδοσκοπικής, κάπως ανόητης μη ανακάλυψης έφτασαν στα αυτιά των μεσαίων μάνατζερ της εταιρείας Pantheon Missiles – μέσω νευρομαγνητικών διακυμάνσεων, οι οποίες συγκεντρώθηκαν με νανοτσίπ που εγκαταστάθηκαν κρυφά από την εταιρεία στους εγκεφάλους των περισσότερων άνεργων επιστημόνων–,  η χρηματοδότηση έπαψε αμέσως να υφίσταται και μηδενίστηκε απνευστί, όπως επίσης και οι 478 επιστήμονες εξαφανίστηκαν μετά από λίγο (οι διαστημικές στολές που διέθεταν αυτόματα έπαψαν να λειτουργούν και παρέμειναν off για 4,7 λεπτά, πριν απορροφήσουν με έναν βίαιο ρόγχο τους νεκρούς επιστήμονες και τους μετατρέψουν με έναν τυχαίο αλγόριθμο σε νουμερικές αξίες στην ημερήσια αναφορά κερδών της Pantheon LTD στον Λίβανο). Και οι 478 επιστήμονες, όπως αποδείχθηκε μετά και εγγράφως, είχαν υπογράψει σχετικό έντυπο το οποίο τους ήθελε σύμφωνους να «αποτεφρωθούν» με τον συγκεκριμένο τρόπο σε περίπτωση λάθους ή μη κερδοσκοπικής σεληνιακής μη ανακάλυψης. Όχι όμως πολύ πριν τη στιγμή που μερικά terrabytes μη σχηματισμένης πληροφορίας πάρθηκε με download από τη Γη, τα οποία τακτοποιήθηκαν προσεκτικά από μερικούς δεκάδες, μοναχικούς, ντροπαλούς και αυτοαποκαλούμενους Σεληνιακούς Καδοθαυμαστές-πρακτικάριους (με βάση τους κυρίως τη Σουηδία, τη Νότια Κορέα και το Ε.Μ.Π.) σε μία και μοναδική πληροφορία, από την οποία, μετά από 6 ώρες σκληρή δουλειά, προήλθε ένας τρομερός και άκρως συναρπαστικός 2D χάρτης ο οποίος διηγούνταν τη συγκινητική και, κάποιοι υποστηρίζουν, μαύρη-κωμική ιστορία 3 Σεληνιακών Κάδων απορριμμάτων, οι οποίοι το μόνο που ήθελαν στην πραγματικότητα ήταν να είναι μόνοι τους, με πολύ γρήγορο wi-fi, λίγα ψυχεδελικά (κυρίως) ναρκωτικά, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαν να το φέρουν εις πέρας γιατί –μεταξύ άλλων– είχαν μία ανικανότητα στο να κατασκευάσουν έναν απλό δισδιάστατο χάρτη με χρώματα και γραμμές, βρίσκοντας επιτέλους την Ιθάκη τους μέσα σε τόνους τοξικής μάζας.

 

μία σύντομη παρουσίαση των Σεληνιακών Κάδων 
(μιμούμενοιγια πρακτικούς λόγους τους διάσημους ερημίτες μέσα στην Ιστορία)
οι οποίοι πιστεύεται πως δημιούργησαν αυτά τα πρωτοφανή τούνελ
της υπόγειας περιοχής του τομέα 1Q-932.
Αυτά τα «πορτρέτα» –σαν σύντομα και ευκολοδιάβαστα βιογραφικάείναι κατά προσέγγιση απεικονίσεις βασισμένες
(1)
στην ανάλυση του DNA τους,
(2) 
σε αποτελέσματα ακτινών Γάμα που πάρθηκαν από τα πτώματά τους, (3) μετατοπισμένη πληροφορία η οποία προήλθε από την αναφορά
της παλαιότερης έρευνας του 2057, η οποία επίσης περιλάμβανε
τρεις Σεληνιακούς Κάδους οι οποίοι δεν ήταν σε θέση 
να απομονωθούν όπως εκείνοι θα ήθελαν.

 

files/chronosmag/contentVOL08/VOL08-diafora/Papagrigoriou-tx8-lam_chun_fai.png

Lam Chum Fay

Ένας, κάποτε κοινωνικός (ίσως και μισανθρωπικός σε στιγμές) Κάδος, με μία υψηλά αμειβόμενη εργασία σε τράπεζα της αλυσίδας της Eurobank στο φεγγάρι, ο Lam Chum Fay μεταμορφώθηκε σε «πλήρους απασχόλησης» ερημίτη μετά τον αποτυχημένο όγδοο γάμο του (που μετά από λίγο, όπως οι υπόλοιποι γάμοι του, έγινε απλώς ανάξιος λόγου, σαν να μην είχε συμβεί ποτέ) αφήνοντάς τον μπερδεμένο και ακραία καταθλιπτικό, με μια δουλειά που σιχαινόταν, σε μια ζωή κενή αγάπης ή νοήματος, παρασυρμένος, σαν ρετάλι στον άνεμο, προς τον θάνατό του. Δεν έτρωγε ποτέ κρέας ή ψάρι, δεν κάπνιζε, δεν έπινε ποτέ αλκοόλ, ήταν grandmaster σε Κουνγκ Φου νοτίου στιλ, στο οποίο προπονούνταν για 40 χρόνια καθημερινά επί 6 ώρες.

 

files/chronosmag/contentVOL08/VOL08-diafora/Papagrigoriou-tx8-david_foster_wallace.png

David Foster Wallace

Περισσότερο ένας εκκεντρικός, τουλάχιστον στην αρχή, παρά ερημίτης, η απομόνωσή του ήταν μια παρενέργεια της «εξωτικότητάς» του, η οποία συμπεριλάμβανε μια δίαιτα αυστηρά RAW VEGAN και μια απόλυτη ανικανότητα να προσποιηθεί οποιαδήποτε ποσότητα ενθουσιασμού για οτιδήποτε. Η ιστορία του Κάδου David Foster Wallace είναι, κατά πάσα πιθανότητα, τραγική, σαν τελικό συμπέρασμα, όπως ένας συνηθισμένος ερημίτης ή σεληνοκαλόγερος, κι εκείνος ήθελε απλώς να είναι μόνος του, στο δωμάτιό του, μπροστά από το λάπτοπ του, διότι η παρουσία των υπόλοιπων Κάδων γύρω του ήταν ανυπόφορη για τον ψυχισμό του. Λέγεται πως τον βρήκαν κρεμασμένο σε μια γωνία απέναντι από γνωστό μέρος για πάρτι, δίπλα του βρέθηκε ένα εκτυπωμένο κείμενο του MS Word με τίτλο «Άπειρο Αστείο», 1.079 σελίδων, εύρημα το οποίο αναλύεται στα εργαστήρια της Pantheon Missiles.

 

files/chronosmag/contentVOL08/VOL08-diafora/Papagrigoriou-tx8-brooks_nielsen.png

Brooks Nielsen

Ένας εν ζωή μάρτυρας, ένας Κάδος που μια ολόκληρη ζωή έπασχε από ένα παραλυτικό κοινωνικό άγχος –ανάμεσα σε άλλα προβλήματα συμπεριφοράς αλλά και έντονα οικονομικά προβλήματα–, ο Brooks Nielsen, πέρασε τις μέρες του ψάχνοντας, χωρίς επιτυχία, για ένα μέρος όπου θα μπορούσε να «επισκευάσει» τον εαυτό του (όπως έλεγε ο ίδιος χαρακτηριστικά), αποτυγχάνοντας άρχισε αμέσως να το φαντασιώνεται «μειλίχια», υπέθετε πως μπορούσε ίσως να κάνει μόνο 1 φίλο και ίσως να τα «φτιάξει» με 1 κοπέλα (κάτι το οποίο το θεωρούσε τόσο απίθανο που ντρεπόταν και μόνο στη σκέψη του να έχει δεσμό με έναν άλλο Κάδο) και ίσως να κάνει 1 απόγονο σε ολόκληρη τη ζωή του. Ήταν επίσης το ιδρυτικό μέλος και frontman της μπάντας με το όνομα The Growlers.

 

files/chronosmag/contentVOL08/VOL08-diafora/Papagrigoriou-tx8-sxediagramma.png

Σχέδια: Στέλιος Παπαγρηγορίου

http://steliospapagrigoriou.blogspot.gr/

 

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

 

 

  ΧΡΟΝΟΣ 08 (12.2013)