πολιτικό σχόλιο

 

Μυρσίνη Ζορμπά

10/3/2015

Χίλιες και μία νύχτες

 

Δεν ξέρω πόσο απολαυστικά ήταν εκείνα τα παραμύθια που άκουγε σε συνέχειες ο Σαχριάρ τις περίφημες Χίλιες και μία νύχτες αλλά φοβάμαι ότι αυτό το ευρωελληνικό σίριαλ (killer) από βδομάδα σε βδομάδα, πότε με τον Αλλαντίν και το Μαγικό Λυχνάρι, πότε με τον Αλή Μπαμπά και τους Σαράντα Κλέφτες, κάνει κακό στην υγεία όλων και, πριν από καθετί άλλο, στην πολιτική και στην οικονομία της χώρας, στους δύο βασικούς άξονες που προσδοκούμε να μας βγάλουν από την κρίση.

Είναι γι’ αυτό δύσκολο να συνοψίσει κανείς μια εβδομάδα ουσιαστικής στασιμότητας της οικονομίας και της κοινωνίας όπως η προηγούμενη που, όμως, ήταν γεμάτη ανατροπές αλλά ελάχιστα βήματα διακυβέρνησης στην οποία όλοι προσβλέπουμε. Ξεκίνησε με τη διατύπωση των έξι μεταρρυθμίσεων ενόψει του χτεσινού Eurogroup. Τις θυμίζω εδώ, γιατί ενώ έγινε πολύ ντόρος γύρω τους, δεν είναι και οι πιο εντυπωσιακές από την άποψη της λύσης των προβλημάτων ή έστω της προσέγγισης και της προοπτικής μιας λύσης, όπως τουλάχιστον τις αντιλαμβάνεται ο πολίτης που αγωνιά: Δημοσιονομικό Συμβούλιο, αναμόρφωση του νομικού πλαισίου Προϋπολογισμού, τυχερά παιχνίδια, βελτίωση επιχειρηματικού κλίματος, ληξιπρόθεσμα, σώμα φορολογικών ελέγχων, ανθρωπιστική κρίση. Στη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας μερικές από αυτές πέρασαν ασχολίαστες, άλλες όπως η ανθρωπιστική κρίση προβλήθηκαν ιδιαιτέρως, παρά το γεγονός ότι καμία οικογένεια με παιδιά και χωρίς εισόδημα δεν ξέρει ακόμη αν και κατά πόσο την αφορά, ενώ ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί τη θεώρησαν μονομερή ενέργεια. Τα τυχερά παιχνίδια λοιδορήθηκαν (δικαίως) και οι εθελόντριες νοικοκυρές-σκιώδεις φοροκυνηγοί διασκέδασαν το πικραμένο χείλι πολλών.

Αλλά η συζήτηση για την οικονομία δεν θα πρέπει να μεταβληθεί σε κάτι σαν σε Ιατρικό Συμβούλιο που επιζητεί αναβολές αυξημένου κύρους την ώρα που ο ασθενής αργοπεθαίνει. Η απόσταση από τους θεματικούς τίτλους στις ίδιες τις μεταρρυθμίσεις και από το παιχνίδι των λέξεων και τη διγλωσσία στη διαφάνεια και τις πολιτικές αποφάσεις είναι όσο η απόσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Κι ο θάνατος είναι θάνατος απ’ ό,τι κι αν προέλθει, είτε εξωτερικές αιτίες και δόλο, είτε ασφυξία, τυχαίο συμβάν ή αμέλεια.

Πάντως, καταλήξαμε την προηγούμενη εβδομάδα με τις δανειακές υποχρεώσεις, για τις οποίες τόσο μελάνι είχε χυθεί, να έχουν εντέλει πληρωθεί και το Grexit να έχει αποσυρθεί από την κυκλοφορία. Αυτό ήταν το θετικό. Ωστόσο, έγινε εν μέσω συγκεχυμένων και περιττών δηλώσεων περί αλλαγών στον Φ.Π.Α., περί της ανάγκης συζήτησης αλλά όχι και ψήφισης της Συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου, περί νομιμότητας ή μη των νομοσχεδίων που δεν έχουν ψηφίσει οι Χ.Α., περί της αναστολής της Συνθήκης Σένγκεν (για λίγο, να φύγουν μερικοί μετανάστες και μετά ξαναμπαίνουμε, δήλωσε κάποιος παμπόνηρος βουλευτής) και, κορυφαίο, περί πιθανού Δημοψηφίσματος αλλά και εκλογών.

Με τούτα και με κείνα φτάσαμε στο Eurogroup της Δευτέρας που θα οδηγηθεί την προσεχή Τετάρτη σε έναρξη των τεχνικών συζητήσεων με τους θεσμούς και την Πέμπτη στο διοικητικό συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες μέσω του έκτακτου μηχανισμού E.L.A., κάτι που την περασμένη εβδομάδα στην Κύπρο έδωσε τσιγκούνικα, ενώ ταυτόχρονα απέκλειε την πολύ σημαντική συμμετοχή της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που βάζει μπρος τις αναπτυξιακές μηχανές της Ευρώπης με 60 δισ. τον μήνα. Όσο για τη ρευστότητα, που σχετίζεται με όλα τα παραπάνω, αυτή μένει να τη δούμε και πάλι μέσα στις επόμενες εβδομάδες, αφού ο Ντάισελμπλουμ δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει ότι δεν μπορεί να γίνει συζήτηση για προκαταβολή δόσεων προτού υπάρξει συνολική συμφωνία και αποφασιστική εφαρμογή της.

Η ατζέντα περιλαμβάνει, ωστόσο, και άλλα σημαντικά εκτός οικονομίας θέματα: τον Απρίλιο ξεκινά η δίκη της Χ.Α., παραπέμπονται 64 για το Σκάνδαλο Siemens που αφορούσε την ψηφιοποίηση του Ο.Τ.Ε., προαναγγέλθηκε Εξεταστική για τις γερμανικές αποζημιώσεις, συζητείται επίσης εξεταστική επιτροπή για τα μνημόνια και τη διερεύνηση ακόμη και ποινικών ευθυνών, ενώ το έγγραφο για τους μετανάστες προκάλεσε αναταράξεις και το γκράφιτι στο Πολυτεχνείο ξεσήκωσε αισθητικές ευαισθησίες.

Σημεία των καιρών, πυκνές ημέρες, γκρίζα ατμόσφαιρα, ανησυχία που δεν εμποδίζει παραγωγικές σκέψεις και, πολύ περισσότερο, τις δημιουργικές πρωτοβουλίες. Κι όμως, όλοι αναγνωρίζουμε πως αυτές είναι πιο πραγματικές από τις σπάταλες και εντυπωσιακές ρητορικές ακροβασίες.

Διαβάστε εδώ το προηγούμενο πολιτικό σχόλιο

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 23 (03.2015)