κάθε τρίτη

 

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ

Μυρσίνη Ζορμπά

 

10/2/2015

Η πολιτική επέστρεψε για τα καλά και έμεινε εδώ μαζί μας όλη την προηγούμενη εβδομάδα, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των ξένων Μ.Μ.Ε. αλλά, κυρίως, των Ελλήνων πολιτών. Μέσα σε ατμόσφαιρα σταθερής αναμονής και «εποικοδομητικού» διαλόγου, που άλλοι θεώρησαν έναρξη των διαβουλεύσεων και άλλοι της διαπραγμάτευσης, Ρώμη, Παρίσι και Βρυξέλλες γνώρισαν από κοντά τον Αλέξη Τσίπρα. Είδαμε στις οθόνες μας τον Ρέντσι να περιορίζει τη γενναιοδωρία του σε μια γραβάτα γραφειοκρατικής παραγωγής, τον Ολάντ να δηλώνει τη γενικόλογη συμφωνία του εναντίον της λιτότητας αλλά και την προειδοποίησή του για την τήρηση των συμφωνιών, τον Γιουνκέρ να πιάνει από το χέρι τον Αλέξη-παιδί-μου αποφεύγοντας κοινές δηλώσεις μετά το τέλος της συνάντησης και, ξανά, Σουλτς με τη γνωστή συγκατάβαση, να δίνει συνέντευξη σε γερμανική εφημερίδα λίγο μετά την αναχώρηση Τσίπρα κάνοντας λόγο για πιστωτική ασφυξία.

Πιστωτική ασφυξία, είπε ο Σουλτς. Από την ώρα που το άκουσα άρχισε κάτι να με σφίγγει στον λαιμό. Τη νύχτα είδα στον ύπνο μου ένα σκοτεινό όνειρο και την επομένη άκουσα την απόφαση του Ντράγκι και της Ε.Κ.Τ. για την περιορισμένη αγορά εντόκων γραμματίων. Με καταδιώκει η παγίδα ασφυξίας. Από αυτό το άγχος δεν με έβγαλε ούτε ο κατά τα άλλα λαοφιλής και αξιολάτρευτος σταρ, απρόβλεπτος και διασκεδαστικός «υπουργός μιας χρεοκοπημένης χώρας» Γιάνης Βαρουφάκης, που συνάντησε μυστικά τον Τόμσεν, που κάθισε αναπαυτικά στην πολυθρόνα του Όσμπορν, που κουβέντιασε άνετα με επενδυτές του Σίτυ, που συνάντησε τον Ντράγκι, που συνομίλησε δύο ώρες με τον δρ Σόιμπλε με τον οποίο έκαναν μακροσκελείς δηλώσεις σε παράλληλους μονολόγους, που εμπλουτίζει την άγνωστή μου οικονομική ορολογία με διαγραφή, κούρεμα, επιμήκυνση, απομείωση, ανταλλαγή χρέους και άλλες έννοιες «έξυπνης μηχανικής χρέους» για να φτάσει κάζουαλ ατσαλάκωτος στη σοφή κατάληξη μιας εντέλει «αμοιβαίας επωφελούς λύσης».

Η σημειολογία των ευρωπαϊκών θεσμών και η διπλωματία των πολιτικών που τους εκπροσωπούν ξεδιπλώνεται αυτές τις μέρες για χάρη μας σε ένα συμπυκνωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους Έλληνες και τους άλλους Ευρωπαίους πολίτες. Βλέπουμε, ακούμε, αποκωδικοποιούμε, συγκρίνουμε, ερμηνεύουμε. Μετά την παιδαγωγική των οργιαστικών και χαοτικών πολιτικών συζητήσεων των ελληνικών τηλεοπτικών πάνελ, η σειρά των προσεκτικών δηλώσεων με μετρημένες λέξεις και υπολογισμένους χειρισμούς. Και από τα δύο μαθαίνεις αλλά με πολύ διαφορετικό τρόπο.

Η ορκωμοσία της νέας προέδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου και των βουλευτών και, στη συνέχεια, οι Προγραμματικές Δηλώσεις του πρωθυπουργού την Κυριακή ολοκλήρωσαν την εβδομάδα που πέρασε. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν άλλαξε τη γραμμή και το προεκλογικό του πρόγραμμα σε αυτή την πολυαναμενόμενη στο εσωτερικό και το εξωτερικό τοποθέτηση. Επανέλαβε τις θέσεις του για τον σεβασμό στον λαό, την εθνική λαϊκή κυριαρχία και τη λαϊκή εντολή που έλαβε. Αναφέρθηκε στην ανθρωπιστική κρίση, στο Κοινωνικό Κράτος για το σύνολο των πολιτών, στις Μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν και σε ένα Ταμείο Εθνικού πλούτου και Ασφάλισης. Επιβεβαίωσε τον λιτό άνθρωπο αλλά και φοροαπαλλαγές και παροχές στους πιο αδύναμους, συνταξιούχους και νέους, και έκλεισε την ομιλία του με φανερή συγκίνηση στην τήρηση του Συντάγματος. Όλα αυτά σε άλλες εποχές θα ήταν απλώς προγραμματικές δηλώσεις υπό την αίρεση της πραγματοποίησής τους. Ακόμη και η αναφορά σε Εξεταστική Επιτροπή και η διεκδίκηση των Γερμανικών αποζημιώσεων θα μπορούσαν να θεωρηθούν μέρος μιας συνήθους ρητορικής. Κάτω από την παρούσα συγκυρία, ωστόσο, αποτελούν το πρόσημο των διαδικασιών μιας δύσκολης εβδομάδας που περιλαμβάνει σημαντικές εξελίξεις.

Στο έκτακτο Eurogroup της Τετάρτης και τη Σύνοδο Κορυφής της Πέμπτης, καθώς και στο Eurogroup της παραπάνω Δευτέρας, ο υπουργός Οικονομικών και ο πρωθυπουργός θα βρεθούν αντιμέτωποι με την απειλή της παγίδας πιστωτικής ασφυξίας και θα μετρήσουν συμπαραστάτες και αντίπαλους σε ένα μοναδικό διακύβευμα: τη διατύπωση μιας εθνικής πολιτικής ανασυγκρότησης της οικονομίας και της χώρας και την υπέρβαση της κρίσης με μια νέα συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους, όπως κι αν αυτή ονομαστεί. Αυτό σημαίνει την εξασφάλιση πόρων για την ανάπτυξη των δομών ενός νέου παραγωγικού μοντέλου, τη μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Όλα τα άλλα έπονται.

Διαβάστε εδώ το σχόλιο της προηγούμενης Τρίτης.

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 22 (02.2015)