κάθε τρίτη

 

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ

Μυρσίνη Ζορμπά

 

24/2/2015

Μια Παρασκευή που διέψευσε τον διάσημο κύριο Γκρήνσπαν
και τον βιαστικό κύριο Σώυμπλε

 

Τρίτες των αναμονών: την προηγούμενη εβδομάδα ήταν η αναμονή μιας Παρασκευής που θα μπορούσε να προκαλέσει ασφυξία στη χώρα, σήμερα ενός νέου Eurogroup, ελπίζουμε με τηλεδιάσκεψη και όχι με φυσική παρουσία. Μετά τον πολιτικό πυρετό της περασμένης εβδομάδας, που καταπραΰνθηκε εντέλει με την ανάσα της απόφασης του Eurogroup την Παρασκευή καθώς για μία ακόμη φορά αποφεύχθηκε η ρήξη και ενόσω οι εκροές των τραπεζών είχαν φτάσει στην υπέρταση, σήμερα πάλι τα γεγονότα παίζουν κυνηγητό. Περιμένουμε να επιβεβαιωθούν οι χτεσινές διαρροές και τα non paper για τη λίστα μεταρρυθμίσεων που υποβάλλει η Αθήνα, να ακούσουμε μία κατ’ αρχάς συμφωνία των Βρυξελλών που θα δρομολογεί αποφάσεις στα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών με πρώτη τη Γερμανία αλλά και τη σύγκληση της Πολιτικής Γραμματείας και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μέσα στη μέρα. Θα πάνε όλα ομαλά; Ας κάνουμε μιαν ευχή.

 

Οι συναρτήσεις πλήθος, σε ένα πολυδύναμο πεδίο που επηρεάζεται από ευρωπαϊκές συνθήκες, ιεραρχίες και δόγματα, από διεθνείς προβλέψεις (βλ. Γκρήνσπαν για Grexit), από εσωτερικές αντιπολιτευτικές και ενδοκομματικές αναταράξεις, από αγορές, τράπεζες και χρηματοπιστωτικές ισορροπίες, από άτοπες πολιτικές δηλώσεις (βλ. Σώυμπλε για απόρριψη ελληνικού αιτήματος), από τα διεθνή Μ.Μ.Ε. και, τέλος, από μια κοινή γνώμη που χρειάζεται να πληροφορηθεί, να πειστεί και να δει σταδιακά και ψύχραιμα ποιες θα είναι οι μεταρρυθμίσεις. 

 

Ανάμεσα σε όλα αυτά τα μείζονα και καταλυτικά για την πορεία της χώρας και τη ζωή των πολιτών, η εκλογή ως Προέδρου της Δημοκρατίας του Προκόπη Παυλόπουλου πέρασε μέσα από μια επιδέξια συντομευμένη δημοσιότητα, παρόμοια μ’ εκείνη του αιφνιδιαστικού σχηματισμού κυβέρνησης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. με τους ΑΝ.ΕΛΛ. Θέλω να ελπίζω ότι αυτά τα πολιτειακά ανοίγματα δείχνουν επίγνωση του μεγέθους μιας ευρύτερης στρατηγικής από την οποία έχει ανάγκη η κυβέρνηση για να αποκτήσει μεγαλύτερη συναίνεση και προοπτική διακυβέρνησης στο εσωτερικό. Σε αυτό το πλαίσιο προκαλούν ασφαλώς εντυπώσεις τα πρόσωπα και οι θεατρικότητες, οι δηλώσεις και οι σημειολογίες, ωστόσο το χωνευτήρι όπου όλα αυτά αλέθονται γυρίζει με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς ενώ, το βασικότερο, το διακύβευμα είναι τόσο μεγάλο που χάνει πια τη σημασία του ακόμη και για το φιλοθέαμον κοινό το με τι κασκόλ πήγε στο τελευταίο Eurogroup ο Βαρουφάκης, πόσα εικονίσματα είχε στην πλάτη του ο Παυλόπουλος, τι δηλώσεις έκανε η Κωνσταντοπούλου για την αμεσοδημοκρατία στον νέο Πρόεδρο ή το τι σημαίνει «τους έλιωσαν οι Γερμανοί» του Δελαστίκ και σία. Ορισμένα από αυτά θα αποκτήσουν σημασία ίσως στο μέλλον μόνο σε βάθος στάσεων και επιρροής, ενώ προς το παρόν παραμένουν μετέωρα επικοινωνιακά σημεία των καιρών και προκλήσεις εντυπώσεων.

 

Αλλά οι μάχες στον πόλεμο του πρώτου μήνα της κυβέρνησης και των επόμενων που ακολουθούν δεν θα κερδηθούν με εντυπώσεις, θα μετρηθούν με τη στάθμιση του εφικτού. Ευτυχώς, μέσα στις τέσσερις προηγούμενες εβδομάδες είδαμε καλά δείγματα σθένους, γρήγορων αποφάσεων, πραγματισμού και ρεαλιστικών χειρισμών. Πάνω απ’ όλα, διανύσαμε αρκετή απόσταση από την ελπίδα σε μια κατ’ αρχάς συζήτηση για μεταρρυθμίσεις. Πολύ σημαντικό, που δείχνει ότι βρισκόμαστε στο έδαφος του πραγματισμού της διακυβέρνησης από την οποία έχει ανάγκη η χώρα.

 

Μέσα στο επόμενο διάστημα θα ξέρουμε πόσα από αυτά που περιλαμβάνει το πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης θα μπορέσουν να εφαρμοστούν και το ίδιο σχετικά με τους όρους διεξόδου από την ύφεση της πραγματικής οικονομίας. Πάνω απ’ όλα, όμως, θα φανεί τι είναι σε θέση να κάνει η κυβέρνηση τους μήνες που έρχονται αναφορικά με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που έχει σχεδιάσει. Το δίκαιο φορολογικό σύστημα, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της διαπλοκής και της διαφθοράς, η πάταξη του λαθρεμπορίου και η ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα θα πρέπει να περάσουν από τις εξαγγελίες στην εφαρμογή κι αυτό θα κάνει τη διαφορά. Θα φτάσει άραγε η ευελιξία, για την οποία γίνεται τελευταία λόγος στις ευρωπαϊκές συναντήσεις, για να δρομολογηθούν όλα αυτά; Θα το επιτρέψουν οι αποφάσεις των Βρυξελλών αλλά και οι εσωτερικές ισορροπίες; Θα σηκώσει με επάρκεια το φορτίο η νέα ομάδα διακυβέρνησης της χώρας και ο συνασπισμός εξουσίας που έχει διαμορφωθεί; Ας ευχηθούμε πως ναι, για το καλό όλων μας.

Διαβάστε εδώ το σχόλιο της προηγούμενης Τρίτης.

files/chronosmag/themes/theme_one/faviconXronos.png

  ΧΡΟΝΟΣ 22 (02.2015)