η σωτήρια μειοψηφία

 

Ξένια Κωνσταντίνου

 

Η πραγματικότητα είναι πως για άλλη μια φορά οι Κύπριοι πιαστήκαμε κυριολεκτικά και μεταφορικά στον ύπνο. Λαός και πολιτική ηγεσία. Το βράδυ της 15ης Μαρτίου όλοι γνωρίζαμε ότι ο πρόεδρος μαζί με τον υπουργό Οικονομικών βρίσκονταν σε συνεδρία του Eurogroup, αλλά κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί ότι εντός ολίγων ωρών η οικονομική πορεία της Κύπρου όπως τη γνωρίζαμε θα διακοπτόταν βίαια και ξαφνικά.

Μέχρι το πρωί της 16ης Μαρτίου οι Κύπριοι είχαν μάθει τι πάει να πει κούρεμα. Ένα κούρεμα πρωτότυπο, ευρεσιτεχνία της Γερμανίας, και διαφορετικό από το αντίστοιχο στην Ελλάδα. Στην Κύπρο το κούρεμα δεν αφορούσε το εξωτερικό χρέος όπως αρχικά υπέθεσαν οι περισσότεροι, όπως κάθε φορά που ο όρος βρισκόταν στη δημόσια συζήτηση. Το κυπριακό κούρεμα αφορούσε κούρεμα τραπεζικών καταθέσεων!

Οι Ευρωπαίοι εκείνο το πρωί μας συμπεριφέρθηκαν σαν αποικιοκράτες, αλλά εκ των υστέρων αντιληφθήκαμε ότι και η προηγούμενη κυβέρνηση συμπεριφέρθηκε σαν κοινός τζογαδόρος, κάνοντας ό,τι μπορούσε για να καμουφλάρει το πρόβλημα μέχρι την ημέρα εκείνη όπου από την ασφαλή πλέον θέση της αντιπολίτευσης θα μπορούσε να φωνάζει «Έξω η τρόικα από την Κύπρο». Στην προσπάθειά της όμως να καλύψει τα σπασμένα, η Κύπρος κατέληξε να κάθεται πάνω σε μια ωρολογιακή βόμβα που ονομαζόταν E.L.A. (Emergency Liquidity Assistance, ο μηχανισμός για τη στήριξη της ρευστότητας) και από τον οποίο είχε ήδη απορροφήσει 11 δισ.!

Η επιμονή του Σόιμπλε το βράδυ της 15ης Μαρτίου για κούρεμα 40% στις καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ στις δύο μεγάλες τράπεζες ακουγόταν εξωφρενική, αλλά τελικά ο Γερμανός ήταν σε θέση να γνωρίζει καλύτερα από τους Κύπριους την ακριβή εικόνα της οικονομίας μας. Ότι δηλαδή όχι μόνο χρειαζόμασταν 17 δισ. δάνειο, αλλά και ότι χρωστούσαμε στον E.L.A. επιπλέον 11 δισ.!

O πρόεδρος Αναστασιάδης επέστρεψε στην Κύπρο σε κατάσταση σοκ και μάλλον στηρίχτηκε στην απόφαση της Βουλής για να κερδίσει ακόμη μερικές ημέρες εξερεύνησης άλλων εναλλακτικών σεναρίων. Για τους Κύπριους βουλευτές δε, το «όχι» ήταν η φυσική τους αντίδραση, λόγω νοοτροπίας αλλά και απερισκεψίας μαζί. Ίσως φυσικά και να μη σώζαμε τίποτα τελικά, ακόμη κι αν η απόφαση ήταν θετική, αλλά αυτό είναι κάτι που μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ.

 

ΧΡΟΝΟΣ, τεύχος ΜΗΔΕΝ, σελ. 22 < προηγ. σελίδα     |     επόμ. σελίδα >